Skip to content Valerie bleef enkele ogenblikken zwijgend naast het ziekenhuisbed van Sophia zitten.
De woorden van de rechercheur bleven door haar hoofd echoën.
“Documentatie die verband hield met een ander minderjarig kind.”
Ze keek naar haar slapende dochter.
Sophia ademde rustig.
Voor het eerst in dagen voelde Valerie dat haar dochter werkelijk veilig was.
Maar tegelijkertijd wist ze dat het onderzoek nog maar net begonnen was.
De volgende ochtend arriveerde rechercheur Martin Reyes persoonlijk in het militair medisch centrum.
Hij bracht een dikke map mee.
Valerie zag direct dat het geen gewone update zou worden.
“Hoe gaat het met Sophia?” vroeg hij.
“De artsen zijn optimistisch,” antwoordde Valerie.
“Dat is goed nieuws.”
Reyes nam plaats tegenover haar.
“Maar ik ben hier vanwege wat we gisteren hebben gevonden.”
Valerie knikte.
“Vertel me alles.”
De rechercheur opende de map.
“We hebben honderden documenten aangetroffen.”
Hij schoof enkele foto’s naar haar toe.
Foto’s van mappen.
Administratieve dossiers.
Bankafschriften.
Notities.
Kalenders.
En tientallen kopieën van officiële documenten.
“Fernando heeft jarenlang vrijwel alles bewaard.”
Valerie fronste.
“Waarom?”
“Dat proberen we uit te zoeken.”