“Kesha! Wat heb je gedaan?” herhaalde Monique tussen haar snikken door.

Ik ging rechtop zitten.

“Monique, ik heb geen idee waar je het over hebt. Jij bent degene die vijfenzestigduizend dollar van mijn rekening heeft gehaald.”

Aan de andere kant van de lijn klonk chaos. Stemmen. Een deur die dichtviel. Het geluid van verkeer in de verte.

“Mijn rekening is geblokkeerd!” riep ze. “Mijn zakenpartner zegt dat hij nergens meer bij kan. Er wordt onderzoek gedaan. Ik kan niet eens bij mijn hotelreservering!”

Mijn hart begon sneller te kloppen.

“Waarom zou ik daar iets mee te maken hebben?”

Ze antwoordde niet meteen.

Voor het eerst hoorde ik iets wat ik nog nooit eerder bij mijn zus had gehoord.

Twijfel.

“Heb jij… heb jij iemand ingeschakeld?”

“Ik heb aangifte gedaan bij de bank en bij de politie,” zei ik eerlijk.

“Weet je zeker dat dat alles is?”

“Ja.”

Monique zweeg opnieuw.

Toen verbrak ze plotseling de verbinding.

Ik bleef met de telefoon in mijn hand zitten.

Het was nog vroeg.

De zon was nauwelijks opgekomen.

In de woonkamer hoorde ik zachte voetstappen.

Maya verscheen in de deuropening met haar favoriete knuffel onder haar arm.

“Was dat tante Monique?” vroeg ze.

Ik keek verbaasd op.

Lees verder op de volgende pagina