Rechter Harrison haalde het eerste document uit de envelop.
Hij las het langzaam.
Zijn blik bleef enkele seconden op dezelfde pagina rusten.
Toen keek hij naar Julian.
“Mijnheer Vance, herkent u dit document?”
Julian keek naar zijn advocaat.
“Dat hangt ervan af wat het is.”
De rechter draaide het document iets omhoog.
“Een interne overeenkomst van Vance Holdings, gedateerd zeven jaar geleden.”
Julian werd zichtbaar stiller.
“Ja,” zei hij uiteindelijk.
“Uw handtekening staat hier.”
“Dat klopt.”
“En die van mevrouw Vance?”
Hij keek naar mij.
“Waarschijnlijk.”
Rachel boog zich naar voren.
“Niet waarschijnlijk, Edelachtbare. Zeker.”
De rechter pakte het volgende document.
“Hier staat dat mevrouw Clara Vance een belang van veertig procent behield in de onderneming, ondanks de overdracht van de dagelijkse leiding aan haar echtgenoot.”
De zaal werd stil.
Julian schudde zijn hoofd.
“Dat is niet de volledige overeenkomst.”
“Dat begrijp ik,” zei de rechter. “Daarom lees ik verder.”
Ik keek naar Julian.
Zijn zelfverzekerde glimlach was verdwenen.
Chloe fluisterde iets in zijn oor.
Hij schudde haar hand weg.
Rechter Harrison pakte een tweede document.
“Dit is een bankoverzicht.”
Rachel stond op.
“Dat overzicht is door onze forensisch accountant geverifieerd.”
De rechter knikte.