Toen ik de rechtszaal binnenkwam, draaiden bijna alle hoofden zich tegelijk naar mij toe.
Adrian glimlachte.
Niet warm.
Niet nerveus.
Triomfantelijk.
Ik droeg een eenvoudig donkerblauw pak, zonder juwelen behalve mijn trouwring, die ik nog niet had afgedaan. Mijn advocaat, Miriam Cole, liep naast me met slechts één dun dossier onder haar arm.
Adrians drie advocaten hadden stapels mappen voor zich liggen.
Hij zag dat verschil en leunde naar Paige.
Ik hoorde hem fluisteren:
“Dit wordt snel afgehandeld.”
Ik ging zitten zonder te reageren.
De rechter, Eleanor Shaw, nam plaats en keek eerst naar Adrian, daarna naar mij.
De procedure begon rustig.
Bezittingen.
Bankrekeningen.
Onroerend goed.
Bedrijfsbelangen.
Toen kwam het huwelijkse voorwaardencontract.
Adrians hoofdadvocaat stond op.
“Edelachtbare, het contract is duidelijk. Mevrouw Lane heeft vóór het huwelijk afstand gedaan van iedere aanspraak op Hollis Transit Systems, toekomstige waardegroei van de onderneming en alle activa die rechtstreeks uit de bedrijfsactiviteiten voortkomen.”
Adrian ontspande zichtbaar.