Op het label stonden slechts drie woorden.

“Van je vader.”

Ik vergat even hoe ik moest ademhalen.

Mijn vader.

Hij was acht jaar geleden overleden.

Ik keek opnieuw naar het label, alsof de letters op een andere manier zouden verschijnen als ik maar lang genoeg bleef kijken.

“Wat betekent dit?” fluisterde ik.

Claire keek me aan.

Haar glimlach was verdwenen.

“Je vader droeg dit pak op jullie trouwdag.”

Mijn maag trok samen.

“Mijn vader is nooit getrouwd.”

“Dat weet ik.”

Ze draaide het jasje iets naar me toe en wees naar een klein geborduurd datumlabel onder de kraag.

Ik kende die datum.

Ik kende hem maar al te goed.

Het was de datum waarop mijn ouders hun twintigjarig jubileum hadden gevierd.

De avond die mijn vader altijd zijn gelukkigste herinnering noemde.

Ik keek naar mijn moeder.

Ze had tranen in haar ogen.

Mijn broer staarde naar het pak alsof hij het voor het eerst zag.

“Hoe heb je dit?”

Claire haalde langzaam adem.

Lees verder op de volgende pagina