DEEL 2: Het geheim onder de vloerplanken
Lucas keek naar het scherm alsof hij hoopte dat de beelden vanzelf zouden verdwijnen. Rachel, zijn vrouw, stond naast Derek in de woonkamer en hield een glas champagne omhoog. Achter hen hing het grote portret van Walter Lawson, de man die het houtbedrijf met zijn eigen handen had opgebouwd.
‘Nog even geduld,’ hoorde Lucas haar zeggen. ‘Zodra opa er niet meer is, wordt alles veel eenvoudiger. Lucas denkt dat hij hier een toekomst heeft, maar hij vergeet dat hij slechts een werknemer is.’
Derek lachte.
‘En als Walter onverwacht beter wordt?’
Rachel haalde haar schouders op.
‘Dat gebeurt niet. Iedereen denkt dat hij nauwelijks nog begrijpt wat er tegen hem wordt gezegd. Mijn ouders hebben de artsen overtuigd dat hij geen zelfstandige beslissingen meer kan nemen. We hoeven alleen nog maar de juiste papieren te laten ondertekenen.’
Lucas voelde zijn handen trillen. Hij wilde de telefoon tegen de muur gooien, maar Walter legde een hand op zijn arm.
‘Niet doen,’ zei de oude man. ‘Woede maakt je onvoorzichtig. En dat is precies waar zij op rekenen.’
Lucas draaide zich naar hem toe.
‘Waarom hebt u niemand verteld dat u nog kon praten?’