Skip to content Madison keek naar het scherm alsof ze naar iets keek dat elk moment kon ontploffen.
Ethan Grant belt…
Ze hield haar adem in.
Ik stak één vinger op.
“Neem op.”
“Wat?”
“Neem op. Zet hem op luidspreker.”
Ze schudde haar hoofd.
“Ik kan dit niet.”
“Madison, als we willen begrijpen wat hier gebeurt, moeten we hem laten praten.”
Na een paar seconden veegde ze over het scherm.
“Hoi, liefje.”
Ethan klonk ontspannen.
“Hey, Madison. Ik wilde alleen even horen hoe je dag gaat.”
Ik keek naar haar.
Ze keek terug.
“Goed,” zei ze.
“Mooi. Ik heb vanavond nog een vergadering. Waarschijnlijk wordt het laat.”
Ik voelde mijn hartslag versnellen.
Boston.
Hij had nog steeds geen idee dat zijn verhaal was ingestort.
Madison slikte.
“Waar ben je nu?”
“Op kantoor.”
“Boston?”
Een korte stilte.
“Ja. Natuurlijk.”