Skip to content De Voorwaarde
Helen kneep haar ogen samen.
“Een voorwaarde?” vroeg ze.
Ik glimlachte vriendelijk.
“Ja. Als je je afval hier wilt neerzetten, moet je eerst elke zak voorzien van je huisnummer.”
Ze keek me verbaasd aan.
“Waarom zou ik dat doen?”
Ik haalde mijn schouders op.
“Omdat de vuilnisdienst de laatste tijd klachten heeft gekregen over verkeerd aangeboden afval. Als er ooit vragen komen, moet duidelijk zijn van wie de zakken zijn.”
Dat was niet helemaal waar.
Maar ook niet helemaal onwaar.
Helen dacht er nauwelijks over na.
“Prima.”
Ze draaide zich om en liep weg.
Ik wist vrijwel zeker dat ze niet eens begreep waarom ik dat had voorgesteld.
De volgende ochtend keek ik vanuit mijn keukenraam toe.
Precies zoals verwacht verscheen Helen met drie vuilniszakken.
Op elke zak had ze met een dikke zwarte stift haar huisnummer geschreven.
Ik moest moeite doen om niet te lachen.
De dagen daarna ging het gewoon door.
Zak na zak.