Skip to content DEEL 2 — Het testament dat niemand zag aankomen
Lucas bleef enkele seconden zwijgen.
Hij keek naar Jonathan alsof hij niet zeker wist of hij goed had gehoord wat de zieke man zojuist had gezegd.
“Uw testament?”
Jonathan knikte langzaam.
“Ja.”
“Maar waarom ik?”
“Daarom juist.”
Lucas trok een stoel dichter naar het bed.
“Meneer Mercer, ik ken u nauwelijks.”
“Dat weet ik.”
“Dan begrijpt u ook dat ik geen geld van u kan aannemen.”
Jonathan glimlachte zwak.
“Ik heb je niet gekozen omdat je geld nodig hebt. Ik heb je gekozen omdat ik je vier jaar lang mensen heb zien behandelen die je niets konden teruggeven.”
Lucas zweeg.
Jonathan keek naar het raam.
De regen tikte nog steeds tegen het glas.
“Je hebt nooit geweten dat ik je observeerde. Toen mijn vrouw dacht dat niemand keek, behandelde ze het personeel anders. Jij niet.”
Lucas keek verbaasd.
“U heeft mij zien werken?”
“Meer dan je denkt.”
Jonathan haalde moeizaam adem.
“Mijn bedrijf heeft veel geld verdiend. Maar de laatste jaren ben ik steeds meer gaan begrijpen dat geld niets betekent als je niet weet wie je kunt vertrouwen.”
Hij wees naar de telefoon op het nachtkastje.
“Bel mijn advocaat. Zijn naam is Daniel Foster. Zeg dat ik hem morgenochtend om acht uur hier wil zien.”
Lucas aarzelde.
“En wat moet ik zeggen?”
“Dat Jonathan Mercer zijn testament onmiddellijk wil herzien.”
De volgende ochtend kwam Daniel Foster precies om acht uur aan.
Hij was een ervaren advocaat die al bijna twintig jaar voor Jonathan werkte.
Toen hij de kamer binnenkwam, zag hij er ernstig uit.
“Jonathan, de artsen vertelden me dat je toestand…”
“Laat dat even zitten.”
Daniel ging naast het bed zitten.
“Wat wil je veranderen?”
Jonathan keek naar Lucas.
“Alles.”
Daniel haalde een map tevoorschijn.
“Je huidige testament verdeelt het grootste deel van je vermogen tussen je vrouw en enkele familieleden.”
“Dat klopt.”
“Wil je dat wijzigen?”
“Ja.”
Daniel keek hem recht aan.
“Ben je zeker van je beslissing?”
“Volledig.”
Jonathan vertelde hem vervolgens wat Victoria die avond had gezegd.
Niet alleen de woorden.
Ook wat ze de afgelopen maanden had gedaan.
De vreemde telefoontjes.