Skip to content Mijn handen trilden terwijl ik de laatste pagina uit de envelop haalde.
Ik verwachtte nog meer foto’s.
Misschien een hotelrekening die ik vergeten was.
Of een e-mail die Hannah had onderschept.
Maar wat ik zag, was iets totaal anders.
Het was een afschrift van een bankrekening.
Mijn bankrekening.
Meerdere transacties waren met een gele markeerstift omcirkeld.
Eerst begreep ik niet waarom.
Toen las ik de omschrijving.
De betalingen die ik voor Vanessa had gedaan, waren niet afkomstig van mijn persoonlijke rekening.
Ze waren afkomstig van onze gezamenlijke gezinsrekening.
De rekening waarop Hannah en ik jarenlang hadden gespaard.
De rekening waarop onze hypotheek automatisch werd afgeschreven.
De rekening die we hadden gebruikt om de babykamer van Grace in te richten.
Ik voelde mijn maag samentrekken.
Daaronder had Hannah een korte notitie geschreven.
“Dit was het geld voor Grace’s toekomst.”
Ik liet het papier langzaam zakken.
Plotseling herinnerde ik me elk excuus dat ik de afgelopen maanden had gebruikt.
Dat we wat zuiniger moesten zijn.