Skip to content Deel 2 – De waarheid naast de couveuse
Ik schoof mijn stoel dichter naar Brooklyn toe.
“Je hoeft nergens bang voor te zijn,” zei ik zacht. “Je mag me vertellen wat je hebt gezien.”
Ze keek naar haar handen.
“Oma had iets in haar hand.”
“Wat voor iets?”
“Een tas.”
Ik voelde mijn hart sneller kloppen.
“Wat zat erin?”
“Ik weet het niet. Ze haalde er een klein flesje uit.”
Ik keek onmiddellijk naar Rosalie.
De monitor gaf nog steeds hetzelfde rustige ritme aan.
“Waar zette ze het flesje neer?”
Brooklyn wees naar het kleine tafeltje naast de couveuse.
“Daar. Toen kwam tante Gloria binnen en zei oma dat ze moest weggaan.”
Ik haalde diep adem.
“Heb je oma iets horen zeggen?”
Brooklyn knikte.
“Ze zei dat ze alleen wilde kijken of Rosie echt zo ziek was.”
Ik voelde een golf van boosheid opkomen, maar dwong mezelf rustig te blijven.
“En toen?”
“Ze zei iets over tante Courtney.”
“Wat?”
Brooklyn aarzelde.
“Ze zei dat niemand naar het feestje zou komen als iedereen alleen maar over Rosie praatte.”
Ik sloot even mijn ogen.
Daar was het.
Zelfs hier.
Zelfs bij een kind dat nauwelijks groot genoeg was om haar eigen veters te strikken.
Mijn moeder had het nog steeds over een feestje.
Maar Brooklyn was nog niet klaar.
“Daarna zei ze dat ze iets nodig had.”
“Wat?”