Skip to content DEEL 2: Tegen zonsopgang veranderde alles
Caleb Brooks antwoordde binnen drie minuten.
“Stuur me alles wat je hebt. En verander niets.”
Ik stuurde hem de eigendomsakte, de verzekeringspapieren, de belastingdocumenten en de bankafschriften waarmee ik de aankoop van de villa kon aantonen.
Ethan Ward kreeg een andere opdracht.
“Ik wil alleen weten wat er daar gebeurt. Geen confrontatie.”
Zijn antwoord kwam vrijwel onmiddellijk.
“Begrepen.”
Ik legde mijn telefoon neer en keek naar de klok.
23.47 uur.
Mijn familie zat op dat moment waarschijnlijk nog steeds in mijn villa.
Ze dronken waarschijnlijk mijn wijn.
Ze gebruikten waarschijnlijk mijn keuken.
En misschien sliep Melissa zelfs al in de slaapkamer die Ryan en ik samen hadden ingericht.
Vroeger zou de gedachte me hebben gebroken.
Die nacht voelde ik vooral helderheid.
Om 00.15 uur belde Caleb.
“Ik heb de documenten bekeken.”
“En?”
“Je vader heeft geen enkel juridisch recht op die villa.”
Ik sloot mijn ogen.
Dat wist ik al.
Maar het was anders om het door een professional te horen.
“Kunnen ze zeggen dat jij toestemming hebt gegeven?” vroeg hij.
“Nee.”
“Heb je ze ooit schriftelijk toestemming gegeven om er te wonen?”
“Nee.”
“Heb je ooit een document ondertekend waarin je vader of je zus als eigenaar wordt genoemd?”
“Absoluut niet.”