Dominic bleef roerloos staan terwijl het bericht op zijn scherm brandde.
Heeft Claire dit bestand gezien? Zo niet, dan is alles verpest.
Zijn hart sloeg een slag over.
Brooke merkte onmiddellijk dat er iets veranderd was.
“Wat is er?” vroeg ze.
Dominic antwoordde niet.
Hij opende het bericht opnieuw en las het nog eens. Daarna keek hij naar de blauwe map die nog steeds op het kookeiland lag.
Dezelfde map waar Claire enkele minuten eerder naar had gekeken.
Plotseling voelde de affaire, die hem urenlang de grootste crisis van zijn leven had geleken, niet langer als het belangrijkste probleem.
Er stond veel meer op het spel.
“Waar is die map geweest?” vroeg hij scherp.
Brooke fronste.
“Wat bedoel je?”
“Wie heeft hem vandaag gezien?”
“Niemand. Alleen ik.”
Dominic geloofde haar niet volledig, maar had geen tijd voor discussie.
Hij pakte onmiddellijk zijn telefoon en belde Mason.
“Vertel me precies wat er aan de hand is.”
Aan de andere kant van de lijn klonk een gespannen zucht.
“De documenten bevatten informatie over de overname van Hawthorne Properties.”
Dominic kneep zijn ogen dicht.
“Dat weet ik.”
“Nee,” zei Mason. “Niet alles.”
Er viel een korte stilte.
“Wat bedoel je met niet alles?”
“Er zit ook een intern rapport bij. Een rapport dat nooit buiten de directiekamer had mogen komen.”
Dominic voelde zijn maag samentrekken.
Hij wist meteen welk rapport Mason bedoelde.
Een onafhankelijk onderzoek.
Een onderzoek dat aantoonde dat verschillende senior managers binnen het bedrijf jarenlang verkeerde beslissingen hadden genomen waardoor miljoenen verloren waren gegaan.
Niemand had wetten overtreden.
Niemand had fraude gepleegd.