Niemand sprak.

Driehonderd gasten stonden roerloos onder de kristallen kroonluchters terwijl ik mijn telefoon omhoog hield.

Savannahs glimlach bleef nog een seconde op haar gezicht hangen.

Toen begon die te verdwijnen.

“De factuur?” herhaalde ze.

Ik knikte.

“Ja. De factuur.”

Met een enkele beweging draaide ik het scherm om zodat de eerste rij het kon zien.

Bovenaan stond het logo van Hart Atelier International.

Daaronder een foto van exact dezelfde rode jurk.

Prijs: $9.000.

Ontwerplijn: Winter Gala Collection.

Eigenaar en creatief directeur: Evelyn Hart.

Een zacht gemompel ging door de zaal.

Savannah fronste.

“Evelyn Hart?”

Ik glimlachte.

“Mijn meisjesnaam.”

Grant sloot zijn ogen.

Hij wist wat er nu kwam.

De mensen in deze zaal kenden mij als Grant Caldwells stille vrouw.

Ze kenden niet het verhaal daarvoor.

Niet het bedrijf dat ik op mijn negenentwintigste had opgericht.

Niet de ontwerpstudio die was uitgegroeid tot een internationaal modehuis.

Niet de licentieovereenkomsten.

Niet de luxemerken.

Niet de investeringen.

Niet de honderden werknemers.

Ik had nooit behoefte gehad om ermee te pronken.

Tot vanavond.

“Je bedoelt…” stamelde Savannah.

“Dat ik eigenaar ben van het bedrijf dat jouw jurk heeft gemaakt?”

Lees verder op de volgende pagina