Skip to content Harrison stond voor mijn deur alsof hij nog steeds het recht had om mijn leven binnen te stappen wanneer het hem uitkwam.
Maar deze keer was er één verschil.
Ik zat aan de andere kant van de deur.
En ik had geen enkele reden meer om bang voor hem te zijn.
Ik drukte op de knop waarmee ik de camera-audio activeerde.
“Ga onmiddellijk bij mijn deur weg.”
Harrison keek omhoog naar de camera.
“Claire, doe niet zo belachelijk. We moeten praten.”
“Nee,” antwoordde ik. “Jullie moeten vertrekken.”
Patricia stapte naar voren.
“Dit is absurd! Harrison is je ex-man. Wij hebben hier jarenlang gewoond. Je kunt ons niet zomaar buitensluiten.”
Ik keek naar het scherm.
“Patricia, dit is mijn woning. Mijn naam staat op de akte. En sinds gisteren heb jij geen enkele financiële macht meer over mij.”
Ze werd stil.
Harrison keek naar de slotenmaker.
“Blijf werken.”
Ik pakte mijn telefoon en belde mijn advocaat, Julia Bennett.
Ze nam vrijwel onmiddellijk op.
“Claire?”
“Ze staan voor mijn deur. Harrison heeft een slotenmaker meegenomen en probeert mijn slot te laten vervangen.”
Er viel een korte stilte.
“Heb je beelden?”
“Alles.”
“Mooi. Raak niets aan. Open de deur niet. Ik regel de rest.”
Twaalf minuten later ontving ik een bericht.