Mijn adem stokte.
“Mevrouw Whitmore?”
Ze glimlachte warm.
“Alleen Eleanor is prima.”
Ik stond als aan de grond genageld.
Eleanor Whitmore.
Voormalig senator, auteur van meerdere bestsellers en jarenlang een van de meest invloedrijke voorvechters van economische zelfstandigheid voor vrouwen. Haar werk had zelfs een rol gespeeld bij de oprichting van Second Chapter House. Ik had ooit een van haar lezingen bijgewoond en was diep geraakt door haar boodschap.
En nu stond ze hier.
Voor mij.
“Ik ken uw organisatie,” zei ze terwijl ze naar me toe liep.
“Dat… dat meen je niet.”
“Toch wel.”
Ze pakte mijn handen vast.
“Ik heb dossiers gelezen. Verhalen gehoord. Vrouwen ontmoet die dankzij jouw programma opnieuw zijn begonnen.”
Mijn keel werd droog.
“Dat is het werk van een heel team.”
Ze glimlachte.
“Bescheidenheid is bewonderenswaardig. Maar vanavond mag je ook erkennen wat jij hebt opgebouwd.”
Niemand had dat in lange tijd tegen mij gezegd.
Ik voelde onverwacht tranen opkomen.
Niet vanwege de prijs.
Maar omdat iemand eindelijk zag hoeveel werk, slapeloze nachten en opofferingen er achter die veertien jaar zaten.
Eleanor leek het te begrijpen zonder dat ik iets hoefde uit te leggen.
Ze gaf me een zachte schouderklop.