De beheerder stond rustig voor de deur.

“Mevrouw Betsy, mevrouw Pamela, ik moet u vragen uw spullen te pakken.”

Betsy keek hem aan alsof hij zojuist een slechte grap had verteld.

“Mijn spullen?”

“Ja.”

“Dit is de villa van mijn zoon.”

De beheerder schudde zijn hoofd.

“Nee, mevrouw. De reservering staat op naam van Naomi.”

Pamela liet haar telefoon zakken.

“Maar mijn moeder heeft hier ingecheckt.”

“Dat klopt. Maar u bent gasten van de hoofdhuurder. Die hoofdhuurder heeft de reservering zojuist beëindigd.”

Betsy begon te lachen.

“Dat doet ze niet.”

De beheerder haalde zijn tablet tevoorschijn.

“Dat heeft ze al gedaan.”

De glimlach verdween van Betsy’s gezicht.

“Onzin. Mijn zoon heeft het geld betaald.”

“Dat klopt ook niet.”

De beheerder draaide het scherm naar haar toe.

Daar stonden de reserveringsgegevens.

Hoofdhuurder: Naomi Carter.

Totale waarde verblijf en diensten: 120.000 dollar.

Betsy knipperde een paar keer.

“Mijn zoon betaalt deze vakantie.”

“Volgens onze administratie heeft mevrouw Carter alles betaald.”

Pamela keek naar haar moeder.

“Mam…”

“Zwijg.”

Betsy richtte zich opnieuw tot de beheerder.

“Bel mijn zoon.”

Lees verder op de volgende pagina