Ik haalde het eerste document uit de map.

“Voordat iemand iets zegt,” begon ik, “wil ik dat iedereen begrijpt dat ik hier niet ben gekomen om ruzie te maken.”

Mijn moeder glimlachte opgelucht.

Harper ontspande zichtbaar.

Chase leunde achterover.

Ik legde het document op tafel.

“Ik ben hier gekomen omdat er de afgelopen maanden beslissingen zijn genomen over mijn eigendom zonder mijn toestemming.”

De glimlach van mijn moeder verdween.

“Naomi, dit is een babyshower.”

“Dat weet ik.”

Ik draaide het document om zodat de aanwezigen het konden zien.

“Dit is een kopie van een verzoek dat drie maanden geleden bij een financiële instelling is ingediend.”

Chase ging rechter zitten.

“Wat heeft dit hiermee te maken?”

“Alles.”

Ik keek naar Harper.

“Het document vermeldt dat de eigenaar van mijn woning toestemming zou hebben gegeven om een deel van de woning tijdelijk beschikbaar te stellen aan een familielid.”

Harper knipperde.

“Dat was toch alleen een aanvraag?”

“Precies.”

Ik haalde een tweede vel papier uit de map.

“Maar er is meer.”

Mijn moeder stak haar hand op.

“Dit hoeft hier niet besproken te worden.”

“Dat ben ik met je eens. Daarom had ik het liever privé opgelost.”

Ik keek haar rustig aan.

“Maar jij hebt mij verteld dat ik mijn eigen huis maar moest delen.”

Niemand zei iets.

Een vrouw aan het einde van de tafel keek ongemakkelijk naar haar glas.

Ik ging verder.

“Ik heb de documenten laten controleren. Er is geen geld overgemaakt. Niemand heeft mijn woning officieel overgedragen. Mijn eigendomsrechten zijn niet veranderd.”

Ik pauzeerde.

Lees verder op de volgende pagina