De hele cabine werd stil.
Ik keek op van mijn telefoon.
“Ja?”
De gezagvoerder knikte.
“Mevrouw Bennett, zou u alstublieft even met mij mee willen komen?”
Achter hem verscheen de purser, die mij vriendelijk aankeek.
Ik maakte mijn veiligheidsgordel los.
Toen ik opstond, hoorde ik Patricia haar stoel naar achteren schuiven.
“Wacht even.”
De gezagvoerder keek haar aan.
“Mevrouw?”
“Waarom moet zij naar voren?”
Zijn gezicht bleef professioneel.
“Dat is een interne aangelegenheid.”
Patricia keek naar mijn vader.
Hij keek terug naar haar, duidelijk net zo verward als de rest.
Mason trok zijn wenkbrauwen op.
“Nora, wat heb je gedaan?”
Ik keek hem aan.
“Niets.”
De gezagvoerder gebaarde naar de cockpit.
“Mevrouw Bennett?”