De deur ging langzaam verder open.

In de deuropening stond geen vreemde.

Het was meneer Van Dijk, opa’s oude notaris.

Hij droeg een donker pak en hield een leren aktetas in zijn hand. Achter hem stond een vrouw die ik herkende als de makelaar die opa soms had geholpen met zijn administratie.

Mama deed een stap achteruit.

“Wat doet u hier?”

Meneer Van Dijk keek haar rustig aan.

“Dat is precies wat ik aan u wilde vragen, mevrouw.”

Papa herstelde zich als eerste.

“Dit is ons huis. We zijn de ouders van Emily. We zijn hier om de nalatenschap van mijn vader te regelen.”

De notaris keek naar mij.

“Emily, kom je even hier?”

Ik liep naar hem toe.

Hij knikte langzaam, alsof hij wilde bevestigen dat alles volgens plan verliep.

“Je grootvader heeft mij gevraagd om hier vandaag aanwezig te zijn.”

Mama lachte nerveus.

“Vandaag? Een dag na de begrafenis?”

“Ja.”

“En waarom?”

Meneer Van Dijk zette zijn aktetas op de tafel.

Lees verder op de volgende pagina