Skip to content De Foto Die Alles Veranderde
Ik keek Layla aan en begreep werkelijk niet waar ze het over had.
“Wat heb ik niet gedaan?”
Ze bleef voor me staan, buiten adem.
“De envelop.”
Mijn hart sloeg een slag over.
“Welke envelop?”
Ze keek naar Jesse.
Toen naar mij.
“Zeg me alsjeblieft dat je hem niet hebt verstuurd.”
Jesse stond op.
“Ma, wat is er aan de hand?”
Layla schudde haar hoofd.
“Niet jij. Zij.”
Ik voelde Aria zachtjes bewegen in mijn armen.
“Layla, ik weet niet waar je het over hebt.”
Ze werd nog bleker.
“Je hebt hem niet op de post gedaan?”
“Welke brief?”
Nu keek iedereen naar ons.
De muziek in de woonkamer was inmiddels uitgezet.
Mijn schoonvader stond bij de tafel en keek bezorgd.
Layla slikte.
“De brief aan de notaris.”
Ik fronste.
“Welke notaris?”
Jesse keek plotseling verbaasd.
“Ma…”
Layla draaide zich naar hem om.
“Je vader en ik hadden een afspraak. Niemand zou het weten totdat het nodig was.”
Mijn schoonvader sloot zijn ogen.
“Layla…”
Ik stond voorzichtig op.
“Ik wil begrijpen wat hier gebeurt.”
Layla keek me aan.
“Je hebt hem toch niet gevonden?”
“Wie?”
“De oude familiedocumenten.”
Ik dacht aan wat ik tien minuten eerder had gedaan.
Aan de lade.
Aan de map.
Aan het besluit dat ik had genomen.
Nu begon alles langzaam duidelijk te worden.
Toen Layla mij uit de foto had gestuurd, was ik niet naar huis gegaan.
Ik was naar de werkkamer van mijn schoonvader gelopen.