De Foto In Haar Telefoon
Ik staarde naar het kleine voorbeeld op Diane’s scherm.
De foto was oud.
Heel oud.
Maar ik herkende het gezicht onmiddellijk.
Het was een meisje.
Een klein meisje met bijna wit haar, een zeer lichte huid en opvallend lichte ogen.
Ik hield mijn adem in.
Het leek alsof ik naar een foto van Lily keek.
Alleen was deze foto duidelijk tientallen jaren oud.
Daaronder stond nog een bericht van Diane’s zus.
“Ze zou vandaag 32 zijn geworden. Ik weet dat deze dag moeilijk voor je blijft.”
Mijn vingers werden koud.
Ik hoorde buiten het geluid van een tuinslang.
Diane was nog steeds in de tuin.
Ik wilde de telefoon neerleggen.
Maar toen verscheen er een nieuw bericht.
“Je kunt Lily niet haar hele leven blijven vermijden vanwege wat er met Anna is gebeurd.”
Anna.
Ik kende die naam niet.
Mijn hart begon sneller te kloppen.
Nog een bericht.
“Ze is niet verantwoordelijk voor wat jij vroeger hebt meegemaakt.”
Ik las de woorden opnieuw.
Toen hoorde ik voetstappen.
Ik legde de telefoon precies terug zoals hij had gelegen.
Diane kwam de keuken binnen met aarde aan haar handen.
“Alles goed?” vroeg ze.
Ik keek haar aan.
“Wie is Anna?”
Ze verstijfde.
Het was maar een seconde.
Maar ik zag het.