Skip to content Deel 2
Twee weken na het verjaardagsdiner van oma kreeg ik een telefoontje dat ik niet had verwacht.
Van oma.
Ze belde zelden zonder reden.
“Jaden, lieverd,” zei ze. “Heb je volgende maand tijd om nog eens langs te komen?”
“Natuurlijk.”
Ze zweeg even.
“Ik wil iets met de familie bespreken.”
Aan haar stem hoorde ik dat het belangrijk was.
Heel belangrijk.
Een maand later zat ik opnieuw aan een lange familietafel.
Dit keer niet in een restaurant.
Maar in oma’s huis.
Hetzelfde huis waar we als kinderen verstoppertje speelden.
Waar de geur van kaneel en koffie altijd in de muren leek te zitten.
Iedereen was aanwezig.
Mijn ouders.
Paige.
Tante Cheryl.
Neven en nichten.
Zelfs familieleden die normaal nooit kwamen opdagen.
Paige kwam als laatste binnen.