Deel 2

We gingen aan tafel zitten onder een kristallen kroonluchter die waarschijnlijk meer kostte dan mijn eerste auto.

Daniel zat naast me.

Zijn moeder tegenover me.

Dat voelde niet toevallig.

Binnen tien minuten begreep ik dat het diner geen kennismaking was.

Het was een beoordeling.

En ik was het onderwerp.

---

“Hoe lang werk je al aan de balie?” vroeg Meredith terwijl ze haar wijn ronddraaide.

“Een aantal jaren.”

“Vind je dat niet… beperkend?”

Ik glimlachte.

“Niet echt.”

Ze lachte zacht.

“Ik bedoel, Daniel heeft altijd ambitie gehad.”

Daar was het.

De eerste echte steek.

Subtiel genoeg om beleefd te lijken.

Duidelijk genoeg om de bedoeling te begrijpen.

---

Eleanor legde haar servet neer.

“Daniel heeft altijd grote doelen gehad.”

Ik knikte.

“Dat geloof ik graag.”

“Daarom verbaasde zijn keuze ons een beetje.”

Daniel keek onmiddellijk op.

“Mijn keuze?”

Zijn moeder glimlachte.

“Zijn relatie.”

De kamer werd stil.

---

Grant kuchte ongemakkelijk.

Parker keek plotseling heel geïnteresseerd naar zijn bord.

Maar niemand corrigeerde haar.

Niemand zei dat ze te ver ging.

Dat vertelde me alles wat ik moest weten.

---

“Wat bedoel je precies?” vroeg Daniel.

Eleanor nam een slok wijn.

“Jij bent succesvol.”

Ze keek naar mij.

Lees verder op de volgende pagina