Skip to content Ik gilde van schrik.
Niet omdat David agressief was geworden.
Integendeel.
Hij liep rustig naar Richard toe, pakte het pakket beschermend ondergoed uit zijn hand en legde het zorgvuldig op de salontafel.
De kamer werd stil.
Het gelach verdween onmiddellijk.
Zelfs de televisie leek ineens te luid.
Richard keek verbaasd naar zijn vriend.
“Wat doe jij nou?”
David antwoordde niet meteen.
Hij draaide zich eerst naar mij om.
“Alles goed met je?”
Ik knikte zwak, hoewel mijn ogen zich al met tranen hadden gevuld.
Daarna keek hij Richard recht aan.
“Nee.”
Meer zei hij niet.
Maar de manier waarop hij het uitsprak, liet iedereen begrijpen dat er iets serieus stond te gebeuren.
Richard lachte ongemakkelijk.
“Kom op, David. Het was een grapje.”
Niemand lachte mee.
David bleef hem aankijken.
“Leg me eens uit wat er grappig was.”
Richard haalde zijn schouders op.
“Je weet toch hoe het werkt? Gewoon een beetje plagen.”