Monica’s geschreeuw galmde door de straat.

“Wat heb je gedaan?!”

Ik stond rustig in mijn deuropening met een kop thee in mijn hand.

Mijn buurman aan de overkant kwam als eerste naar buiten.

Daarna verschenen er twee andere buren op hun oprit.

Monica stond naast haar Tesla en wees woedend naar de muur van mijn garage.

“Dit is belachelijk!”

Ik keek naar haar.

“Wat is er precies belachelijk?”

“Mijn auto!”

“Wat is ermee?”

“Ik kan hem niet opladen!”

Ik glimlachte.

“Dat klopt.”

Ze keek me aan alsof ik zojuist iets onmogelijks had gezegd.

“Waarom niet?”

“Omdat het stopcontact niet langer beschikbaar is.”

Monica keek naar de muur.

Daar zat nu een afsluitbare beschermkast om het buitenstopcontact heen.

Daarnaast hing een duidelijk bord:

PRIVÉ. GEEN GEBRUIK ZONDER TOESTEMMING.

Monica draaide zich naar mij om.

“Je hebt mijn oplaadpunt afgesloten!”

“Nee,” antwoordde ik rustig. “Ik heb mijn elektriciteitsvoorziening beveiligd.”

“Je weet heel goed wat je hebt gedaan!”

“Ja.”

Ze liep naar me toe.

“Ik heb je verteld dat ik die stroom nodig heb!”

“Dat heb je inderdaad gezegd.”

“En jij zei dat je het niet erg vond!”

Ik trok mijn wenkbrauwen op.

“Dat heb ik nooit gezegd.”

Ze keek even weg.

“Je had er in ieder geval geen probleem mee voordat je die rekening kreeg.”

Ik liet mijn kopje zakken.

“Monica, je hebt zonder mijn toestemming mijn elektriciteit gebruikt.”

“Het was maar een beetje.”

“Mijn rekening is bijna verdubbeld.”

Ze rolde met haar ogen.

“Dat is vast niet allemaal door mijn auto.”

Ik had precies op dit moment gewacht.

“Daarom heb ik de energieleverancier gebeld.”

Lees verder op de volgende pagina