Selena wachtte tot de auto van Corbin en Vivian uit het zicht verdwenen was.

Pas toen liet ze haar schouders zakken.

De regen tikte zacht tegen haar paraplu.

Achter haar waren de laatste gasten van de begrafenis vertrokken. Het kerkhof was bijna leeg.

Malcolm Vale stond nog steeds enkele meters verderop.

Hij had niets gezegd toen Corbin de papieren had overhandigd.

Maar zijn blik had alles gezegd.

“Selena,” zei hij uiteindelijk.

Ze draaide zich om.

“Je hoeft niets te zeggen.”

“Dat wilde ik juist zeggen.”

Hij liep naar haar toe en hield een kleine zwarte map omhoog.

“Je vader vroeg me deze alleen aan jou te geven wanneer je moeder en hij er allebei niet meer waren.”

Selena keek naar de map.

“Waarom?”

“Dat weet ik niet. Hij zei alleen dat jij op dat moment zou begrijpen waarom.”

Ze nam hem aan.

Op de voorkant stond slechts één woord.

MONARCH.

Selena voelde een rilling over haar rug.

The Glass Monarch.

Ze opende de map niet op het kerkhof.

Niet tussen de graven van haar ouders.

Ze wilde hun laatste herinnering niet verbinden aan Corbin.

“Kom,” zei Malcolm. “Blythe wacht in de auto.”

In de wagen zat Blythe Carter van Vellum Crown Media.

Ze was normaal gesproken degene die tijdens bestuursvergaderingen nauwelijks knipperde, zelfs wanneer miljoenen dollars op het spel stonden.

Nu keek ze Selena zwijgend aan.

“Heb je hem verteld?”

“Nee.”

“Goed.”

Selena fronste.

“Wat weet jij?”

Blythe keek naar Malcolm.

“Alles wat je vader wilde dat wij wisten.”

Selena opende de map.

Bovenaan lag een brief.

De handtekening onderaan was onmiddellijk herkenbaar.

Haar vader.

Selena,

Lees verder op de volgende pagina