“Alicia, we hebben een situatie.”

Ik voelde mijn hartslag versnellen.

“Wat voor situatie?”

“Een konvooi is onderschept. We hebben bevestiging nodig dat jij beschikbaar bent.”

Ik keek opnieuw naar de feestzaal.

“Ik ben beschikbaar.”

“Dan moet je onmiddellijk naar de hoofdingang.”

Ik fronste.

“Waarom?”

Een korte stilte.

“Omdat de minister onderweg is.”

Ik dacht dat ik hem verkeerd had verstaan.

“Welke minister?”

“De Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken.”

Mijn vingers werden koud.

“Hier?”

“Ja. En hij komt voor jou.”

Ik keek door de deuropening.

Niemand in de zaal wist wat er gebeurde.

Mijn vader lachte nog steeds.

Kay stond naast Gerald en ontving complimenten over haar jurk.

Ik stopte mijn telefoon weg en liep terug.

Kay zag me als eerste.

“Waar was je?”

“Een telefoontje.”

Ze glimlachte spottend.

“Hopelijk niets belangrijks.”

Lees verder op de volgende pagina