Skip to content Ethan keek Marissa aan alsof hij haar voor het eerst zag.
“Wie is de vader van Lily?”
Marissa antwoordde niet.
De muziek van de receptie speelde nog steeds op de achtergrond, maar voor mij leek alles plotseling stil te worden.
Lily trok aan mijn hand.
“Mama, waarom kijkt iedereen zo?”
Ik glimlachte naar haar.
“Ga even bij oma zitten, lieverd.”
Mijn moeder stond een paar meter verderop. Ze begreep meteen dat er iets ernstigs aan de hand was en nam Lily rustig mee.
Ethan wachtte tot mijn dochter buiten gehoorsafstand was.
“Marissa.”
Zijn stem was laag.
“Ik heb je iets gevraagd.”
Marissa keek naar mij.
“Claire wist het.”
Ethan draaide zich naar mij om.
“Wat wist jij?”
“Dat Lily jouw dochter niet was.”
Zijn gezicht verstarde.
“Dat zei ik niet.”
“Nee.”
“Maar je wist dat Marissa haar moeder was?”
“Ja.”
“Hoe?”
Ik keek naar de foto.
“Het is een lang verhaal.”
“Dan heb ik tijd.”
Marissa schudde haar hoofd.
“Ethan, alsjeblieft.”
Hij keek haar aan.
“Zeg het.”
Ze haalde diep adem.
“Zeven jaar geleden was ik zwanger.”
Ethan zei niets.
“Ik was jong. Ik was bang. Ik had geen geld en mijn familie wilde niets met me te maken hebben.”
Ze keek naar de foto in haar hand.
“De vader van Lily wist niet dat ik zwanger was.”
Ethan fronste.
“Waarom niet?”
“Omdat ik hem nooit heb verteld.”
“Wie was hij?”
Marissa kneep haar ogen dicht.
“Een man die ik kende voordat jij en ik elkaar ontmoetten.”
Ethan’s blik werd scherper.
“Dat zegt niets.”
Marissa keek hem recht aan.