Skip to content De glimlach verdween onmiddellijk van Travis’ gezicht.
“Wat bedoel je daarmee?” vroeg hij.
Zijn moeder, Evelyn, kneep haar ogen samen.
Ik stond rustig op van de bank en pakte mijn tas.
“Ik bedoel precies wat ik heb gezegd.”
Mallory keek van mij naar de documenten op tafel.
“Je bent de eigenaar niet meer?”
Ik haalde mijn schouders op.
“Dat is niet wat ik zei.”
De verwarring in de kamer groeide zichtbaar.
Voor het eerst sinds ze waren binnengekomen, hadden ze niet langer de volledige controle over het gesprek.
En dat maakte hen nerveus.
Travis stond op.
“Stop met spelletjes spelen.”
Ik keek hem aan.
“Ik speel geen spelletjes.”
Hij tikte met zijn vingers op de verkoopovereenkomst.
“Dan leg je nu uit wat hier aan de hand is.”
Ik keek naar de papieren alsof ik ze voor het eerst zag.
Daarna weer naar hem.
“David en ik hebben onze zaken maanden geleden geregeld.”
De stilte die volgde was bijna tastbaar.
Evelyn slikte.
“Welke zaken?”