DEEL 2 – DE CIJFERS DIE NIEMAND MOCHT ZIEN

Ik bleef naar het televisiescherm kijken, maar ik hoorde niets meer van het nieuwsbericht.

Mijn ouders lachten.

Mijn zus Emily stond naast hen.

En Derek, mijn echtgenoot, hield zijn glas omhoog alsof hij een toast uitbracht op een leven waar ik blijkbaar geen deel van uitmaakte.

Mijn hand gleed automatisch naar mijn buik.

Mijn dochter bewoog opnieuw.

“Rustig maar,” fluisterde ik.

Ik wist niet of ik het tegen haar zei of tegen mezelf.

Een verpleegster kwam binnen om mijn bloeddruk opnieuw te controleren.

“Alles goed, mevrouw Newell?”

Ik keek haar aan.

“Ja.”

Het was de eerste leugen die ik die dag vertelde.

Maar het zou niet de laatste zijn.

Ik vroeg haar of ik mijn laptop mocht gebruiken.

Een uur later lag die op mijn ziekenhuisbed.

Ik opende de cloudomgeving van Newell Marine Group en begon documenten te bekijken die ik al jaren kende.

Facturen.

Leveranciers.

Loonlijsten.

Belastingdocumenten.

Bankafschriften.

Op het eerste gezicht zag alles er normaal uit.

Maar ik wist waar ik moest kijken.

Ik begon niet met de grote bedragen.

Ik zocht naar patronen.

En binnen twintig minuten vond ik er één.

Lees verder op de volgende pagina