Skip to content Valerie keek hem een paar seconden zwijgend aan.
Er was een tijd geweest waarin zulke woorden haar diep zouden hebben geraakt. Een tijd waarin ze had geprobeerd Christopher ervan te overtuigen dat liefde belangrijker was dan status, geld of publieke erkenning.
Maar die tijd lag achter haar.
Ze stond langzaam op, legde de laatste porseleinscherf op het aanrecht en veegde haar handen af aan een keukendoek.
“Ik begrijp het,” zei ze rustig.
Christopher leek opgelucht.
Waarschijnlijk had hij een emotionele scène verwacht.
Een ruzie.
Misschien zelfs tranen.
In plaats daarvan pakte Valerie haar telefoon van het aanrecht.
“Fijne avond.”
Gertrude fronste.
“Dat is alles?”
Valerie glimlachte beleefd.
“Meer valt er niet te zeggen.”
Paige grinnikte zelfgenoegzaam.
Christopher trok zijn jasje recht.