Deel 2

Ik keek naar Toby, die nog steeds dicht tegen mij aan stond gedrukt.

Buiten speelde de muziek verder. Gasten lachten. Glazen klonken tegen elkaar. Niemand in de balzaal had enig idee dat mijn wereld in minder dan tien minuten volledig was veranderd.

Mijn telefoon trilde.

Evelyn.

Opnieuw.

En opnieuw.

Ik nam niet op.

In plaats daarvan stuurde ik een kort bericht naar mijn assistent Martin.

Stel de ceremonie uit. Zeg dat er een familie-noodgeval is. Laat niemand vertrekken.

Vrijwel onmiddellijk verscheen zijn antwoord.

Begrepen.

Ik stopte mijn telefoon weg en pakte Toby voorzichtig bij zijn schouders.

“Luister goed naar me, kampioen. Heb je dit allemaal alleen gedaan?”

Hij knikte.

“Ik heb mama geholpen.”

“Hoe bedoel je?”

“Ze zei dat ik de stick moest bewaren als er iets met haar gebeurde.”

Mijn hart werd zwaar.

Een kind van drie zou zich niet bezig moeten houden met geheimen, bewijsmateriaal of angst.

Hij zou zich druk moeten maken over speelgoed en tekenfilms.

Niet hierover.

Er werd opnieuw op de deur geklopt.

Deze keer harder.

“Thomas!” riep Evelyn. “Doe onmiddellijk open.”

Ik reageerde niet.

Na enkele seconden hoorde ik haar weglopen.

Dat gaf me precies genoeg tijd.

Ik pakte mijn autosleutels.

“We gaan tante Sarah bezoeken.”

Toby knikte opgelucht.

Lees verder op de volgende pagina