Skip to content Mason bleef enkele seconden stil staan terwijl de woorden van Lily door zijn hoofd echoden. De sfeer in de keuken was veranderd. Niemand durfde iets te zeggen.
“Ik wil alle facturen van de afgelopen vier jaar zien,” zei hij uiteindelijk. “En ik wil dat niemand ook maar één document aanraakt totdat mijn team hier is.”
Brandon probeerde kalm te blijven.
“Dat lijkt me een beetje overdreven, meneer Vance.”
“Dat bepaal ik zelf.”
Zijn stem was rustig, maar iedereen voelde dat hij geen tegenspraak zou dulden.
Nog diezelfde middag arriveerde een extern accountantsbureau. Mason vertrouwde niemand binnen het hotel meer. Terwijl de onderzoekers dozen vol documenten verzamelden, bracht hij Lily naar het ziekenhuis om haar moeder te bezoeken.
Joanne Parker lag in een eenvoudige kamer. Ze zag er zwak uit, maar haar ogen lichtten op zodra ze haar dochter zag.
“Lily,” fluisterde ze.
Toen zag ze Mason.
Haar glimlach verdween.
“U bent…”
“Mason Vance.”
Joanne keek weg.
“Ik had niet verwacht dat ik u ooit zou ontmoeten.”
Mason ging naast haar bed zitten.
“Ik heb vandaag dingen gehoord die me zorgen baren. Ik wil weten wat er werkelijk is gebeurd.”
Joanne aarzelde.
“Ik heb jarenlang van mijn werk gehouden. Het hotel voelde als een tweede thuis. Maar op een gegeven moment begonnen de leveringen niet meer overeen te komen met de facturen.”
Ze vertelde hoe producten van lage kwaliteit werden geleverd terwijl leveranciers hogere bedragen factureerden.