Skip to content Marcus hield zijn adem een paar seconden vast.
“Het strandhuis van mama?”
Lily knikte.
“Dat zegt ze altijd.”
Zijn gedachten begonnen onmiddellijk te racen. Sarah had nooit een strandhuis genoemd. In de bijna twee jaar dat ze elkaar kenden, had ze hem verteld over haar jeugd, haar studie en haar vroegere werk, maar nooit over een strandhuis.
Vanuit de keuken klonk het geluid van servies.
Sarah verscheen in de deuropening met een vriendelijke glimlach.
“Is alles in orde?”
Marcus dwong zichzelf terug te glimlachen.
“Ja. Lily vindt het moeilijk dat ik vertrek.”
Sarah zette het glas op het aanrecht.
“Dat begrijp ik wel.”
Lily zei niets meer.
Ze bleef dicht tegen haar vader aan staan.
Marcus keek op zijn horloge.
Nog twaalf minuten voordat de taxi zou arriveren.
Plotseling nam hij een besluit.
“Ik heb net een bericht gekregen,” zei hij terwijl hij zijn telefoon omhooghield. “De vergadering is verplaatst naar morgenochtend. Ik neem een latere vlucht.”
Sarah leek een fractie van een seconde verrast.
Maar haar glimlach bleef intact.
“Wat fijn.”
Marcus knikte rustig.
“Ik werk vandaag vanuit huis.”
Sarah draaide zich om.
“Dan maak ik koffie.”
Hij keek haar na.