Skip to content Carol keek van Dennis naar Mark en weer terug.
“Wat bedoel je met twee verschillende dingen beloofd?”
Haar stem was niet langer zelfverzekerd. De vrouw die vijf minuten eerder nog had verwacht haar intrek te nemen in de hoofdslaapkamer, stond nu zichtbaar onzeker in onze woonkamer.
Dennis schoof een stoel naar achteren.
“Misschien kunnen we beter eerst gaan zitten.”
Niemand protesteerde.
Zelfs Mark niet.
Dat alleen al vertelde me meer dan duizend woorden.
Carol ging langzaam zitten terwijl ze haar handtas op schoot hield. Ik nam plaats tegenover haar. Dennis legde zijn map op tafel.
“Carol,” begon hij voorzichtig, “voordat we ergens conclusies aan verbinden, wil ik graag dat jij uitlegt wat jij dacht dat er met jouw vijfenzeventigduizend dollar zou gebeuren.”
Carol keek naar haar zoon.