Daniel keek me aan alsof hij hoopte dat ik zijn antwoord voor hem zou formuleren.

“Nee,” zei hij uiteindelijk.

“Nee wat?”

“Nee, we hebben geen… grote problemen gehad.”

Ik knikte langzaam.

“Dan vraag ik me af waarom je tegen Vanessa hebt gezegd dat ons huwelijk moeilijkheden kende.”

Hij opende zijn mond, maar er kwam niets.

Op dat moment hoorde ik Margaret achter me.

“Misschien omdat hij wilde dat Vanessa geloofde dat ze een kans had.”

Daniel draaide zich om.

“Mam.”

Margaret stond in de deuropening met haar armen over elkaar.

“Je vroeg me gisteren of ik je zou helpen.”

“Dat doe ik nog steeds.”

“Nee, Daniel.”

Ze schudde haar hoofd.

“Je vroeg me om je te helpen voorkomen dat je met de gevolgen van je keuzes geconfronteerd zou worden. Dat zijn twee verschillende dingen.”

Daniel werd rood.

“Je begrijpt niet wat er aan de hand is.”

“Ik begrijp meer dan je denkt.”

Robert kwam naast haar staan.

“Daniel, ga zitten.”

Daniel keek eerst naar zijn vader en daarna naar mij.

Hij ging zitten.

Ik bleef staan.

Margaret legde een map op tafel.

“Emily heeft me verteld wat ze heeft gevonden.”

Daniel keek naar de map.

“Heb je mijn spullen doorzocht?”

“Nee,” zei ik. “Ik heb alleen toegang gebruikt tot financiële documenten waar ik als mede-eigenaar rechtmatig toegang toe had.”

Lees verder op de volgende pagina