De waarheid over het huis – het vervolg
Toen ik de woonkamer binnenkwam, zag ik Ethan op de bank zitten met zijn telefoon in zijn hand. Ashley zat naast hem en bladerde door een stapel papieren. Op de salontafel stonden twee koffiekopjes en een map met het opschrift Renovatieplannen.
Ze keken allebei op toen Linda en ik binnenkwamen.
Ethan fronste.
“Hoe zijn jullie binnengekomen?”
Ik hing mijn jas aan de kapstok en hielp Linda met haar tas.
“Via de zijdeur.”
“Maar ik heb de toegang geblokkeerd!”
“Je hebt de code van het hek veranderd,” antwoordde ik rustig. “Dat is niet hetzelfde als het huis bezitten.”
Ashley legde haar papieren neer.
“Tom, laten we hier geen groot probleem van maken. Ethan heeft gewoon geprobeerd een praktische oplossing te vinden.”
Ik keek haar aan.
“Je bedoelt door zijn moeder buiten te sluiten en haar te vertellen dat ze moest vertrekken?”
“Zo heeft hij het niet bedoeld.”
Linda stond zwijgend naast me. Ze hield haar tas met beide handen vast, alsof ze bang was dat iemand die ook van haar zou afpakken.
Dat was het moment waarop mijn geduld ophield.
“Ethan,” zei ik, “kijk eens goed naar je moeder.”
Hij keek even naar Linda en wendde toen zijn blik af.
“Ik wilde alleen duidelijkheid scheppen over de toekomst.”
“De toekomst?” herhaalde ik. “Je moeder stond buiten met haar medicijnen en een paar boodschappen. Jij had haar verteld dat ze niet meer naar binnen mocht. Leg me eens uit hoe dat met de toekomst te maken heeft.”
Ethan zuchtte.