Skip to content Thomas nam na de eerste keer overgaan op.
“Claire?”
“Ik ben hier.”
Zijn stem veranderde onmiddellijk.
“Waar ben je?”
“Bij een bushalte buiten de stad. Ik ben veilig.”
“Wie is er bij je?”
“Een vader en zijn dochter. Ze helpen me.”
Thomas zweeg even.
“Is Melissa daar?”
“Nee.”
“Grant?”
“Ook niet.”
Claire streek met haar vingers over de rand van de leren map.
“Thomas, activeer de noodclausule.”
Nu werd het helemaal stil.
“Je weet zeker dat je dit wilt?”
“Ja.”
“Dan gaat het proces automatisch in werking.”
“Dat is precies wat ik wil.”
Daniel keek haar bezorgd aan.
Claire beëindigde het gesprek.
“Wat heb je zojuist geactiveerd?” vroeg hij.
“Een bepaling in een familieovereenkomst.”
Daniel knikte langzaam.
“Dat klinkt belangrijk.”
“Dat is het ook.”
Lily zat naast haar vader op het bankje.
“Is die map zwaar?” vroeg ze.
Claire glimlachte.
“Zwaarder dan hij eruitziet.”
Daniel keek naar de leren map.
“Documenten?”
“Bewijzen.”
Hij stelde geen verdere vragen.
Dat waardeerde Claire.
Na alles wat Melissa en Grant haar hadden aangedaan, was het prettig om tegenover iemand te zitten die haar niet als hulpeloos behandelde.
Een uur later arriveerde een taxi.