Skip to content Deel 2: Waarom Daniel met mij trouwde
Ik staarde naar het onbekende nummer.
Kom alleen als je wilt weten waarom Daniel met je getrouwd is.
Mijn eerste instinct was het bericht te verwijderen.
Mijn tweede was mijn vader te vragen of hij wist wie het had gestuurd.
Maar Richard Hayes keek naar mijn gezicht en wist meteen dat er iets aan de hand was.
“Wat staat er?”
Ik gaf hem mijn telefoon.
Hij las het bericht.
Zijn uitdrukking veranderde.
“Je gaat nergens alleen naartoe.”
“Maar er staat dat ik alleen moet komen.”
“Precies daarom.”
Hij pakte zijn telefoon.
“Ik laat eerst uitzoeken wie dit nummer gebruikt.”
“Papa, denk je dat Daniel—”
“Ik denk niets totdat ik bewijs heb.”
Dat was mijn vader.
Hij had me als kind geleerd dat angst een signaal kon zijn, maar nooit een bewijs.
Een half uur later kwam er een tweede bericht.
Dit keer zat er een foto bij.
Ik opende hem.
Mijn adem stokte.
Het was een foto van Daniel, genomen jaren voordat wij elkaar hadden ontmoet.
Naast hem stond Vanessa.
Niet op een romantische foto.
Ze zaten samen aan een tafel in een restaurant.
Op de achterkant van de digitale foto stond een datum.
Vier jaar vóór mijn huwelijk.
Ik keek naar mijn vader.
“Wie is zij?”
Hij antwoordde niet.
“Papa?”
Hij haalde diep adem.
“Vanessa Cole.”
“Dat weet ik.”
“Nee. Ik bedoel: weet je wie ze was voordat ze Daniel ontmoette?”
Ik schudde mijn hoofd.
Mijn vader ging tegenover me zitten.
“Vanessa werkte ooit bij een financieel adviesbureau waar Daniel klant was.”
Ik voelde een koude rilling.
“Hoe weet jij dat?”
“Omdat dat bedrijf drie jaar geleden onderwerp was van een onderzoek.”
“Waarom heb je me dat nooit verteld?”
“Omdat ik nooit bewijs had dat Daniel betrokken was.”
Ik keek opnieuw naar de foto.
“En nu?”
“Nu hebben we misschien iets.”
De volgende ochtend ontmoette ik mijn vader in zijn kantoor.
Hij had tientallen dossiers op tafel liggen.