Skip to content Deel 2 – De papieren die niemand had verwacht
“Welke weg?” herhaalde Alina.
Haar stem was zacht, maar deze keer trilde hij niet.
Kirill keek haar aan alsof hij verwachtte dat ze zou huilen, excuses zou aanbieden of uiteindelijk zou toegeven.
In plaats daarvan bleef ze zitten.
Natalya Denisovna opende rustig haar map.
“De juridische weg,” zei ze. “Mijn advocaat heeft alles bekeken. Volgens hem kan ik aantonen dat mijn financiële bijdrage essentieel was voor de aankoop van dit huis.”
Alina keek naar de map.
“Dan laat je hem maar aantonen wat hij beweert.”
Kirill fronste.
“Wat bedoel je?”
“Ik bedoel dat ik niet langer bang ben voor dreigementen.”
Er viel een ongemakkelijke stilte.
Een paar maanden geleden zou Alina waarschijnlijk geprobeerd hebben iedereen tevreden te houden. Ze zou hebben gevraagd wat ze moest doen om de ruzie te beëindigen.
Maar de afgelopen weken had ze iets geleerd.
Angst maakte mensen gehoorzaam.
Documenten maakten mensen voorzichtig.
En Alina had documenten.
Ze stond op en liep naar de kast.
“Waar ga je heen?” vroeg Kirill.
“Naar iets halen.”
Ze kwam terug met een ordner.
Ze legde hem op tafel naast de map van Natalya.
“Dit zijn de bankafschriften.”
Kirill keek ernaar.
“Wat moet ik daarmee?”
“De driehonderdduizend euro.”
Natalya trok haar wenkbrauwen op.
“Dat geld heb ik jullie gegeven.”