Skip to content Margaret kwam bijna huppelend de binnenplaats op. Haar ogen waren volledig gericht op de grote gele geschenkdoos.
“Ik wist het!” riep ze. “Ik wist dat je iets speciaals voor me had gepland!”
Enkele buren hadden zich inmiddels over hun balkonleuningen gebogen. Anderen waren zelfs naar beneden gekomen om te zien wat er aan de hand was.
Eric zette de doos rustig op de grond.
“Ja,” zei hij. “Ik had inderdaad een verrassing.”
Margaret sloeg haar armen over elkaar en glimlachte zelfverzekerd.
“Nou? Waar wacht je nog op?”
Ik stond nog steeds tussen mijn verspreide spullen en begreep niet wat er gebeurde.
Eric keek eerst naar mij.
Toen naar de foto van mijn vader die ik voorzichtig tegen mijn borst hield.
Vervolgens keek hij naar Margaret.
Zijn vriendelijke blik verdween.
Langzaam maakte hij de rode strik los en opende de doos.
Margaret stapte verwachtingsvol naar voren.
Maar in plaats van sieraden, bloemen of een verlovingsring haalde Eric een dikke map met documenten tevoorschijn.
De glimlach op Margarets gezicht verstijfde.
“Wat is dat?”
Eric hield de map omhoog.
“Papieren.”
“Papieren?” vroeg ze verward.
“Ja. Papieren die ik vanochtend heb ontvangen.”