Deel 2

Ik beëindigde het gesprek niet meteen.

Ik bleef nog een paar seconden stil zitten terwijl mijn vader aan de andere kant van de lijn wachtte.

Alsof hij verwachtte dat ik zou discussiëren.

Of zou smeken.

Of mezelf zou verdedigen.

Maar ik deed niets van dat alles.

“Bedankt dat je het me hebt laten weten,” zei ik uiteindelijk.

Toen hing ik op.

---

Mijn kantoor was stil.

Beneden raasde het verkeer door Austin.

Bouwkranen draaiden boven de skyline.

Mensen tekenden contracten, begonnen projecten en namen beslissingen die miljoenen dollars waard waren.

Maar op dat moment dacht ik alleen aan mijn grootvader.

Opa Eduardo.

De man die me als kind leerde hoe je een hek repareert.

Hoe je paarden verzorgt.

Hoe je waterstromen leest na een storm.

Hoe je land beschermt.

Niet exploiteert.

Beschermt.

---

Ik draaide mijn stoel naar het raam.

Mijn telefoon lag nog steeds in mijn hand.

Toen opende ik mijn e-mail.

En schreef één korte boodschap.

Aan mijn beleggingsmanager.

“Trek alle financiering van Rodriguez Properties LLC onmiddellijk terug. Start vandaag nog de beëindigingsprocedure van alle investeringslijnen.”

Ik las de zin één keer.

Daarna drukte ik op verzenden.

Lees verder op de volgende pagina