Skip to content Mijn handen trilden terwijl ik naar het lege zijvak van mijn tas staarde.
Sophie keek naar me op.
“Mama? Is alles goed?”
Ik dwong mezelf te glimlachen.
“Ja, lieverd. We maken alleen een kleine tussenstop.”
De Uber-chauffeur had duidelijk gehoord dat er iets mis was. Toen ik hem vroeg om naar de dichtstbijzijnde apotheek te rijden, knikte hij meteen.
“Geen probleem.”
Rachel bleef aan de lijn.
“Luister goed, Emma. Ik heb zojuist documenten ontvangen van een medewerker van Linda’s advocaat. Ik weet niet wie ze heeft gestuurd, maar ze bevatten notities over morgenochtend.”
“Wat voor notities?”
“Een plan. Een volledig plan.”
Mijn hart bonsde.
“Wat staat erin?”
Rachel aarzelde.
“Ze verwachtten dat Sophie tijdens het diner een allergische reactie zou krijgen.”
Ik voelde een koude rilling langs mijn rug lopen.
“Wat?”
“Er staat dat jouw reactie bewijs zou leveren dat je niet in staat bent om kalm te handelen in noodsituaties.”
Ik kon nauwelijks geloven wat ik hoorde.
“Dat is krankzinnig.”
“Ik weet het.”
Sophie keek ondertussen vrolijk uit het raam.
Ze had geen idee dat volwassenen achter haar rug plannen maakten die haar leven konden beïnvloeden.
Dat maakte alles nog erger.