Skip to content Maar misschien was er meer.
Misschien had zij haar eigen redenen.
Misschien wist ze iets wat Adrian verborgen had gehouden.
Twee uur later zat Celeste tegenover Raymond en mij.
Ze zag er totaal anders uit dan op de televisie.
Geen bruidsjurk.
Geen glimlach.
Geen camera’s.
Alleen een nerveuze vrouw die haar handen stevig in elkaar hield.
“Ik verwacht niet dat je me vergeeft,” zei ze.
“Dat vraag ik ook niet.”
Ze haalde diep adem.
“Adrian heeft tegen jou gelogen.”
Ik keek haar aan.
“Dat weet ik.”
“Nee,” zei ze. “Je weet nog niet alles.”
Ze legde een kleine harde schijf op tafel.
“Hierop staan kopieën van berichten, financiële documenten en e-mails.”
Raymond keek ernaar.
“Waar komen die vandaan?”
“Van Adrian.”
Mijn hart sloeg sneller.
Celeste keek me recht aan.
“Ik dacht dat hij van je gescheiden was.”
Ik zei niets.
“Toen hij me vertelde dat jullie huwelijk al maanden voorbij was, geloofde ik hem.”
Mijn vingers klemden zich om de rand van de stoel.
“Maar waarom trouwde je dan met hem terwijl hij nog getrouwd was?”
Ze keek naar de tafel.
“Omdat hij me vertelde dat de papieren al waren ingediend.”
Raymond keek naar mij.
“Dat klopt niet.”
Celeste knikte.
“Ik weet het nu.”
Toen schoof ze de harde schijf naar hem toe.
“Er staat nog iets op.”
“Wat?”
Ze keek naar mij.
“Het geld.”
Ik voelde een koude rilling door me heen gaan.
“Wat is daarmee?”
Celeste slikte.
“Adrian heeft niet alleen jouw landgoed gebruikt.”
Ze wees naar de harde schijf.
“Hij heeft nog een tweede rekening.”
Raymond werd stil.
“Waar?”
Celeste keek hem aan.
“Op naam van een bedrijf dat jullie beiden nooit hebben gehoord.”
Ik voelde mijn adem stokken.
“Wat staat daar?”
Celeste antwoordde zacht:
“Veel meer dan tien miljoen.”
En op dat moment begreep ik dat de bruiloft die ik op televisie had gezien misschien helemaal niet het grootste geheim van Adrian was geweest.
Het was slechts het eerste geheim dat aan het licht kwam.