Skip to content De woorden bleven enkele seconden tussen ons in hangen.
“Hoe kon je me dit aandoen?”
Ik keek naar Eric, die zich met beide handen aan de stoel vastklampte.
Toen keek ik naar het ronde raampje naast hem.
Daarbuiten was alleen maar lucht.
De kinderen zaten gelukkig rustig. De jongste sliep tegen mijn schouder, terwijl de andere twee met hun speelgoed speelden alsof er niets bijzonders aan de hand was.
Ik boog me iets naar Eric toe.
“Waar heb je het over?”
Hij keek naar me alsof ik degene was die alles wist.
“Het hotel.”
Mijn hart sloeg een slag over.
“Wat is ermee?”
Hij haalde zijn telefoon tevoorschijn. Zijn vingers trilden.
“Mijn reservering is geannuleerd.”
Ik knipperde.
“Wat?”
“Het hotel. De suite. Alles. De terugvlucht ook.”
Ik voelde een vreemde rust over me heen komen.
Dat kleine detail dat ik die ochtend op mijn telefoon had gezien, was dus inderdaad belangrijk geweest.
Onder zijn hotelreservering had gestaan:
Betaling geweigerd – reservering automatisch geannuleerd.
En daaronder stond een tweede melding:
Hoofdboeker heeft onvoldoende beschikbare middelen op de gekoppelde rekening.
Eric had dat blijkbaar nog niet gezien toen hij op het vliegveld zijn businessclass-ticket liet zien.
Hij had gedacht dat alles geregeld was.
Maar dat was het niet.