Skip to content Ik bleef achter de bar staan terwijl Beatrice haar glas opnieuw omhooghield.
“Op familie,” zei ze.
Achtendertig vrouwen antwoordden met een luid applaus.
Ik keek naar Gavin.
Hij begreep eindelijk waarom ik hem had opgedragen alles te serveren.
Niet omdat ik Beatrice haar zin wilde geven.
Maar omdat ik wilde dat er eindelijk een volledig spoor van haar gedrag zou bestaan.
“Zorg ervoor dat elke bestelling afzonderlijk wordt geregistreerd,” fluisterde ik.
Gavin knikte.
“En de flessen?”
“Alles wat ze bestellen.”
Hij keek naar de tafel.
“Dit wordt een enorme rekening.”
“Dat weet ik.”
Ik draaide me om en liep naar mijn kantoor.
Op mijn bureau lag een blauwe map.
Daarin zaten drie maanden aan bankafschriften, camerabeelden, facturen en kopieën van zakelijke transacties.
Maar bovenop lag één document dat ik die ochtend had ontvangen.
Een verklaring van een privédetective.
Lucas had niet alleen geld van Lumina gebruikt voor hotels en cadeaus.
Hij had betalingen gedaan aan een vrouw genaamd Natalie.
En die betalingen waren rechtstreeks gekoppeld aan een zakelijke creditcard van het restaurant.
Ik wist inmiddels ook dat Beatrice ervan wist.
Sterker nog, enkele berichten tussen hen lieten zien dat zij hem had aangemoedigd.