Deel 2: De waarheid die mijn ouders jarenlang verborgen hadden gehouden

Miranda nam na twee keer overgaan op.

‘Jenna? Is alles goed?’

Ik keek naar Kelsey, die nog steeds midden in mijn keuken stond met mijn eigendomspapieren in haar handen.

‘Niet helemaal. Mijn broer en zijn vrouw zijn zonder mijn toestemming in mijn nieuwe huis aan het intrekken. Mijn ouders lijken hun te hebben verteld dat de woning voor hen bestemd was.’

Aan de andere kant van de lijn bleef het even stil.

‘Hebben ze een koopovereenkomst of een schriftelijke toestemming van jou?’

‘Niet dat ik weet.’

‘Goed. Raak niet in paniek en maak geen overhaaste afspraken. Ik kom eraan. Laat niemand nieuwe documenten ondertekenen voordat we duidelijkheid hebben.’

Ik bedankte haar en beëindigde het gesprek.

Ryan liep naar me toe.

‘Jenna, je hoeft er toch geen advocaat bij te halen?’

‘Dat heb ik al gedaan.’

‘We zijn familie.’

Ik keek hem aan.

‘Dat verandert niets aan wie de eigenaar van het huis is.’

Hij liet zijn hoofd zakken.

Kelsey legde de map met een harde klap op het kookeiland.

‘Dit is belachelijk! Je hebt meer dan genoeg geld. Waarom kunnen wij hier niet gewoon wonen? Je hebt vier slaapkamers!’

‘Omdat ik dit huis voor mezelf heb gekocht.’

‘Je woont alleen!’

‘En?’

Ze leek geen antwoord te hebben.

Mijn moeder probeerde de spanning te verminderen.

‘Jenna, lieverd, we wilden alleen maar helpen. Ryan en Kelsey hadden meer ruimte nodig. We dachten dat je misschien bereid zou zijn om iets voor hen te doen.’

‘Hebben jullie hun verteld dat ik het huis aan hen zou geven?’

Lees verder op de volgende pagina